Taksonomska hijerarhija
Root -> regnum Animalia -> phylum Arthropoda -> classis Insecta -> ordo Neuroptera

Takson

Taksonomska kategorija

familia

Latinski naziv

Myrmeleontidae

Srpski naziv

mravinji lavovi


Opis taksona

Odrasli mravlji lavovi na prvi pogled podsećaju na vilinske konjice - sličnih su dimenzija (dužine krila 10-70 mm) i vitkog abdomena. Razlikuju se po lako uočljivim, znatno dužim antenama zadebljalim pri vrhu i, kao i zlatooke, daleko su lošiji letači. U mirovanju drže krila krovasto sklopljena duž tela. Za razliku od porodice zlatookih (Chrysopidae), krila mnogih vrsta mravljih lavova prošarana su tamnim pegama. Predstavljaju jednu od najbrojnijih porodica mrežorkilaca, sa oko 2000 vrsta širom sveta. Karakteristični su za suva i polusuva područja, gde naseljavaju otvorene šume, žbunasta, travna i peskovita staništa. Kod nas je do sada zabeleženo tek desetak vrsta. Naziv “mravlji lavovi” dobili su po specifičnom načinu lova larvi pojedinih predstavnika, među kojima i Myrmeleon formicarius. Naime, one prave levkasta udubljenja u pesku i drugom rastresitom supstratu, u koja upadaju uglavnom sitni insekti poput mrava, ali i drugi beskičmenjaci. Larva čeka skrivena u dnu levka i može početi da baca zrnca peska na plen i time ubrza put do njenih jakih čeljusti. Ipak, većina larvi mravljih lavova zapravo ne pravi levkaste zamke, već lovi plen iz zasede. Ovakvi načini lova uopšte omogućavaju mravljim lavovima da sačuvaju energiju u sušnim područjima i tako dugo opstanu bez hrane. Kao i drugi mrežokrilci, imaju tri larvena stupnja, dok dužina larvenog razvića zavisi od temperature i dostupne hrane. Prezimljavaju kao larve, a ulutkavaju se u zemljištu na leto i jesen. Odrasli ne žive dugo - u proseku oko tri nedelje, ali pojedini primerci mogu poživeti i dvostruko duže. Većinom su aktivni noću i počinju da lete u sumrak, dok preko dana uglavnom miruju među vegetacijom. Hrane se uglavnom sitnim insektima koje love u letu.
Autor: Saša Rajkov