Taksonomska hijerarhija
Root -> regnum Animalia -> phylum Chordata -> classis Mammalia -> ordo Lagomorpha -> familia Leporidae

Vrsta

Latinski naziv

Lepus europaeus Pallas, 1778

Srpski naziv

evropski zec


Opis vrste

Jedan od najvećih pripadnika porodice zečeva. Nastanjuje kontinentalnu Evropu, Afriku, Malu Aziju, a unešen je i aklimatizovao se i u Severnoj i Južnoj Americi, Novom Zelandu i Australiji. Dužina tela iznosi 48–75cm, a masa 2,5–4kg. Krzno im je žućkasto smeđe ili boje rđe, na trbuhu svetlije. Oko očiju imaju crni prsten. Tokom zime ne dobijaju belo krzno, za razliku od mnogih drugih vrsta zečeva. Polovi se vizuelno ne razlikuju. Uglavnom se hrane biljnom hranom, travom, lišćem i usevima tokom leta, a zimi grančicama, pupoljcima, korom žbunja i mladog drveća. Za razliku od kunića, s kojima ih često mešaju, zečevu imaju duže uši i zadnje noge, veći su i brži. Žive u jazbinama iznad zemlje, dok kunići imaju podzemne jazbine. Zbog svega navedenog zečevi se pri begu uglavnom oslanjaju na brzinu, a ne na skrivanje u jazbini. Uglavnom nisu socijalne životinje i udružuju se samo tokom parenja. Od marta do oktobra ženka se koti 2–4 puta i na svet donese 4–8 zečića, koji odmah progledaju i imaju krzno (za razliku od kunića). Prirodni neprijatelji su im krupne ptice grabljivice i zveri poput lisice, risa, vuka i drugih. Obični zec živi na otvorenim livadama i poljima koja se graniče sa živicom ili šumarcima, često u blizini njiva i useva. Kod nas su populacije najbrojnije u Vojvodini, dolinama velikih reka i kotlinama.
Autor: Lana Domuz & Draženko Rajković




Status zaštite vrste

Konvencija o očuvanju evropske divlje flore i faune i prirodnih staništa – Appendix III;
Pravilnik o proglašenju i zaštiti strogo zaštićenih i zaštićenih divljih vrsta biljaka, životinja i gljiva: Prilog II Zaštićene divlje vrste biljaka, životinja i gljiva;


Rasprostranjenje

Podaci o nalazima u Srbiji



Stranicu održava(ju)

Centar za zaštitu sova, Novi Sad